سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط مهران موحد
اخبار
نمایش از 29 اسفند 1394 بازدید: 3091
پرینت

اولویت‌های استراتژیک تاجیکان در رابطه با دیگر اقوامِ افغانستان

نبشته از : مهران موحد .
این نکته را به هیچ صورت نمی‌توان انکار کرد که نزدیک‌ترین قوم به پشتون‌ها در افغانستان، تاجیک‌هایند. همیشه هم مناسبات تاجیک‌ها و پشتون‌ها تنش‌آلود و غیردوستانه نبوده. حلقات خاصی از پشتون‌ها- و نه اکثریت یا بخش بزرگی از پشتون‌ها- به دنبال انحصار قدرت سیاسی و به حاشیه راندن تاجیکان از صحنۀ سیاسی بوده‌اند. در گذشته، ازدواج‌های بین‌الاقوامی میان پشتون‌ها و تاجیکان، خیلی اتفاق افتاده است و اکنون نیز به کثرت اتفاق می‌افتد.

 

واقعیت آن‌است که پشتون‌ها به جز تاجیکان، دیگران را چندان «سیال» خود نمی‌دیده‌اند و شاید حالا نیز نبینند. این دو قوم، وجه اشتراک نژادی هم دارند. افزون برآن، هر دوی این دو قوم، غالباً حنفی‌مذهب‌اند. در تاریخ افغانستان، هیچ‌گاهی جنگ و درگیری قومی عریان میان پشتون‌ها و تاجیک‌ها روی نداده است. بسیاری از روشن‌فکران و سیاست‌مداران پشتون، نسبت به زبان فارسی مهر می‌ورزند و این زبان را به عنوان زبان بین‌الاقوامی در افغانستان پذیرفته‌اند. بخش بزرگی از پشتون‌های افغانستان، زبان‌شان فارسی‌است و «پشتون‌های تاجیک‌شده»‌اند. همۀ این حقایق، ثابت می‌کند که اشتراکات تاجیکان با پشتون‌ها بیشتر از نقاط اختلاف‌شان‌است.
این‌ها را گفتم تا به این نتیجه‌گیری برسم که تنش‌آلود شدن مناسبات پشتون‌ها و تاجیکان، به سود هیچ کدام از این دو قوم بزرگ نیست و برای هر دو قوم، هزینه‌های کمرشکنی را تحمیل خواهد کرد و کشور ما را نیز به مشکلات عدیده‌ای گرفتار می‌کند. احمدشاه مسعود شهید، به خوبی به این نکته پی برده بود و به همین جهت، برای این‌که مقابله‌اش با حکمتیار در دوران جنگ‌های داخلی، رنگ قومی به خود نگیرد، متحمل هزینه‌های فراوانی شد چرا که ایشان به خوبی می‌دانست که هیچ هزینه‌ای سنگین‌تر از هزینۀ دشمنی تاجیکان با پشتون‌ها نیست.
برداشت من این‌است که اقلیت‌های قومی در افغانستان- به خصوص هزاره‌ها- می‌خواهند تاجیکان را سپر بلا بسازند و با متشنج ساختن روابط تاجیکان با پشتون‌ها، ماهی مراد را صید کنند و به اهداف سیاسی‌شان برسند. همین چندی پیش، احمد بهزاد در جلسه‌ای فرهنگی به صراحت گفت:«ما طرف‌دار هیچ کدام از دو جناح حکومت وحدت ملی نیستیم. بگذار ریاست جمهوری و ریاست اجرائیه با هم درگیر شوند تا ما از این درگیری سود ببریم.» تاجیکان باید هشیار باشند و نگذارند جاده‌صاف کنِ دیگران شوند. تاجیکان می‌توانند بدون تنش‌زایی اهداف و آرزوهای کلان سیاسی خود را به صورت تدریجی به دست بیاورند.
در همین‌جا این نکته را هم باید اضافه کنم که می‌باید تاجیکان پس از طی مراحل تاریخی گونه‌گون و دشوار، به سطح قابل قبولی از هشیاری و بیداری رسیده باشند که فریب رادیکال‌های ورّاجی را نخورند که «خصم را به آوردگاه فرا می‌خوانند، ولی خودشان از معرکه فرار می‌کنند.»



اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید