سخنرانی لطیف پدرام ( کامل، با ماجرای اخلال)

زنده گیــنـامـــۀ مسعود بزرگ ( رح )

سخنان آموزنده از مسعود بزرگ(رح)

سیاسی

نوشته شده توسط پایگاه تاجیکان
اخبار
نمایش از 11 تیر 1394
پرینت

 بزرگان آمدند، فکاهی گفتند و رفتند !
یادداشت از : پایگاه تاجیکان
خیال می کردیم که بزرگان گرامی اینبار اگر هیچ کاری دیگر نکنند ، کم از کم یک اعلامیه و قطعنامه جدی بیرون می دهند که موضع مشترک و خواستهای اساسی ایشان را بازتاب دهد و به اشرف غنی و دولت فاشیست او  بفهماند که پای خود را از گلیمی که امریکا برایش هموار کرده است هر روز بیشتر و بیشتر دراز نکند و در همان جای خود بنشیند و هوس های بی مورد دیگر را به ذهن خود راه ندهد!


اما قراریکه دیدیم ، دوستان و برادران گرامی ما از چهار سوی افغانستان به خانه جان احمد خان حقجو در پروان تشریف آوردند، کمی گلایه و شکوه سر دادند و قرار شنیده گی همرای داکتر صاحب عبدالله چند تا فکاهی رد و بدل کردند و قهقه خندیدند و رفتند پشت کارخود. این آمدن و رفتن ، این هیاهو ، این نمایش دادنها، بدون یک رویکرد علمی و رسمی و با معنی ، هیج دست آوردی ندارد. این برادران ما از همین رسانه های که مفت در اختیار شان بود به درستی استفاده نکردند، نه یک بیانیه رسمی، نه یک کنفرانس رسانه ای ، نه یک رفتاری که جدیت شان را نمایان سازد. حرفهایی را هم که در مقابل کمره های تیلویزیون بیان کردند همان حرفهای کلی، کلیشه ای ، تکراری و خالی از هر گونه پیام جدی و روشن برای کسی .
با این برادران بسیار دانشمند و هوشیار ، با این شیوه های کار ، با این خرام و رفتار، بدون هیچ تردید ، ملت تاجیک از این هم بیشتر تباه می شود.
تا چه وقت همینطوری نشسته اند که دشمن عمل کند و اینها عکس العمل نشان بدهند و آنهم عکس العمل به گپ خالی ؟!  چرا دست به کار نمی شوند و مردم را درست سازماندهی و بسیج نمی کنند و برای مقاومت و دفاع مشروع آماده گی نمی گیرند؟ چرا از خود ابتکار نشان نمی دهند ؟ چرا خود شان دشمن را در همه عرصه ها و همه جهت ها زیر فشار نمی گیرند و به عقب نشینی و تسلیمی وادار نمی سازند؟ تا کی شکایت و ناله و گریه و گردن پتی ؟ تا کی تابوت ورداشتن ؟ تا کی پیام تسلیت نوشتن و گریستن و گریستن ؟ تا کی به امید رحمت دشمنان سوگند خورده مردم ما نشستن ؟ شرم نیست که طالب و داعش ، به هر دلیل و به هر شکل و از هر کجا که شده ، در مناطق ما رخنه کنند، جای بگیرند، پایگاه بسازند، حمله های بسیار تکان دهنده را به راه اندازند و کنترول بخش های مهم خاک ما را به دست داشته باشند؟ شرم نیست؟ منتظر و چشم به راه کدام دولت استیم که از ما و منطقه ما و منافع ما دفاع کند؟ کدام دولت ؟ فکر میکنید که  اشرف غنی و معصوم استانکزی و حنیف اتمر و نبیل و انور الحق احدی از ما دفاع می کنند ؟  آیا واقعن شرم آور نیست که بگوییم (( اگر جناب رییس صاحب جمهور به ما اجازه بدهد طالبان و داعش را در ظرف چند ماه  از این وطن گم می کنیم )) ؟ برادر عزیز ، حالا اگر رییس جمهور به تو اجازه نمی دهد که طالب و داعش را از تمام این وطن گم کنی ، دست کم از مناطق غیر پشتون ، از ده و قریه و منطقه و شهر و سمت خودت که بیرونش کن، چرا منتظر اجازه گرفتن از اشرف غنی هستی ؟!

ما تاجیک ها، نفر داریم، نیرو داریم، امکانات مقاومت داریم، آماده گی روحی و روانی برای دفاع از خود داریم، اما افسوس که رهبران درست و آگاه و دور اندیش و با سنجش نداریم که از تمام این شرایط و امکانات مردمی ما به صورت درست و سودمند برای آزادی و سربلندی ما کار بگیرند و به این غم و رنج و تباهی پایان بخشند. اگر ما ، انسجام داشته باشیم، اتحاد داشته باشیم ، برنامه و نقشه و پروگرام درست داشته باشیم ، اگر از همه امکانات انسانی و مادی و معنوی خود به درستی کار بگیرییم، هیچ قدرت خارجی و هیچ نیروی داخلی با ما مقابله کرده نمی تواند . داعش و طالب و حزب گلبدین و حزب افغان ملت و دیگر فاشیست ها و سمسوری ها چکاره باشند که به منطقه های ما بیایند و برای ما مشکل خلق کنند ؟!  از همین ضعف ما ، از همین خلای بزرگ در زنده گی ما است که دشمن اینگونه گستاخ ، بی پروا، توهین آمیز و شرمساری آور با ما برخورد می کند.

بدبختانه ، جوانان ما، چشم به دهان بزرگان دوخته اند و نمی توانند خود شان با استقلال عمل کنند و  یک سازماندهی همگانی را به راه اندازند و رهبری نو پی افگنند. نه اندیشه این کار را دارند، نه جرئتش را دارند و نه توانایی آن را در خود می بینند. نخبه های منتقد، کسانی که همیشه بر بزرگان و رهبران موجود خرده میگیرند و از کار شان نارضایتی ابراز می کنند، در حاشیه ها قرار دارند و هیچ کار بزرگ و چشمگیری را نمی توانند انجام دهند که همین اکنون در دگرگون ساختن این وضع تاثیرات سرنوشت ساز و تعیین کننده داشته باشد. امکانات در دست بزرگان، مردم همه سرگردان .

 چاره کار برای ما تاجیک ها  همین است که بزرگان و نسل جوان و همه کسانی که میخواهند مردم تاجیک از این حالت رقتبار رهایی یابند، دست به دست هم دهند، یک حرکت و جریان و جنبش گسترده ملی تاجیکان را پی ریزی کنند و با رهبری خردمند ،با سازماندهی قوی ، با مبارزه مشترک در پرتو یک برنامه و طرح علمی و منطقی و  قابل پذیرش برای همه ، با همدلی و تفاهم و صداقت به پیش بروند. به این صورت شانس این را داریم که از تباهی خود جلو گیری کنیم. در غیر آن همانگونه که در این چند سال هزاران بار فریاد زده ایم ، باز میگوییم که روزگار بسیار سیاه و هولناک به سر تاجیکهای افغانستان آمدنی است.

با سپاس فراوان

پایگاۀ دادخواهی تاجیکان

یازده هم سرطان / تیرماه سال 1394

2 جولای 2015

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

مطالب دیگر

برگ تاجیکان در رخنامه

 

 

 

 

 

 

تاجیکان در قرن بیستم

پایگاۀ آزاده گان تاجیکستان

خبرها و نوشتارها در بارۀ تاجیکستان، در پایگاۀ آزاده گان . ببینید :


 

| + - | RTL - LTR
برای حمایت از ما امتیاز دهید